මගියා – Magiya

දේවාන් පෙරළා හෝටලයට එන විට ඉර අවරට යමින් තිබුණි. හෝටලයට ඇතුල් වූ දේවාන්ට බටනලා වාදනයක් ඇසෙන්නට විය. අනුමානයක් නැත බටනළාව වාදනය කරන්නේ ජෙනී විය හැක. ඇය වාදනය කරන්නේ ආදර තාලයක් යැයි දේවාන් සිතුවේය. එහෙත්, ඇය මෙවර වාදනය කරන්නේ බටහිර තාලයක් නොවීම ඔහුට මහත් අරුමයකි. බිම් කළුවර මෝදුවීමත් සමග මහාමාර්ග දෙපසේ වූ පහන් කණුවල වූ විදුලි ලාම්පු දැල්වී ඇත. බටනළා හඬ බොහෝ දුරක සිට දෙසවන් වෙත ළඟා වන්නාක් මෙන් දේවාන්ට ඇසෙන්නේය. ඇය වයන්නේ ඉන්දියානු රාගධාරී සංගීතයට අයත් රාගයකි. දෙසවන වැකෙන රාගය හද කිලිපොළා යන හුදකලාවක් නිර්මාණය කරන්නේ යැයි ඔහුට සිතුණි. උඩුමහල වෙත පියනැඟු දේවාන් කාමරයට ඇතුල් වන්නට ඇති දොර විවර කර තිබෙනු දුටුවේය. විවර කර තිබූ දොරේ උළුවස්සට හේත්තු වී ජෙනී බටනළා වාදනය කරන දෙස ඔහු බලා සිටින්නට විය. පෑන්ටියක් පමණක් ඇඳ සිටි ඇය උඩු කයට දුහුල් රෙද්දකින් මසන ලද සුදුපාට කුරුතාවක් පමණක් ඇඳ සිටියාය. ඇය කාමරය තුළ තැනින් තැන ඉටිපන්දම් දල්වා ඇත. හුදකලාව උද්දීපනය කරමින් වැයෙන රාගයේ ස්වර මාධූර්යයන් සඳලුතයේ අඩ නිරුවතින් පුටුවක් මත අසුන්ගෙන බටනළාව වයන ඇගේ දසුනත් වලාකුළුවලින් තොර වූ විසල් අහස මත පායා ඇති තාරකාත් කිසියම් සංවාදයක නියැළී සිටින්නාක් මෙනි. බටනළා වාදනය අවසන් කළ ඇය රන්වන් පාට බටනළාව මුවමතින් ඉවතට ගෙන උළුවස්සට හේත්තු වී තමා දෙස බලා සිටින දේවාන් දෙස බලා කට කොනකින් සිනාසුණාය.